ایته درازˇ صف میان ، می اسمه دوخاده. بشؤم جولو… بیمقدمه بوگوفتم: من نخأم بشم! ترسم! بگوفته: شؤن اجباره! امما غوصصه نخؤر جانˇ زأی! اؤیه ای نفر تی رافا ايسأ کی تی هوایه دأره، تی همه تن غمانˇ رو مرهمه.
می ساکا اوسادم. خوشحال بؤم… به اومیدˇ او فرشته کی می غمانˇ رو مرهمه… ا َدیلخوشی مهره وس بو!
می قلبˇ ضربانه حس کودیم! دئنˇ لحظه نزدیک بو…
می سرا بولندأ کودم، امما ای جوفت دَوَسته چوم بیدئم کی آرام ایته تختˇ سر خوفته دأره!
می فرشته می رافا نمأنسته ! اَ دونیا میانی، او فرشته کی گوفتیدی می غمانˇ رو مرهمه، فقط ای جوفت دَوَسته چوم مره یادگار بمأنسته…
آوریل 9, 2009 در 8:07 ب.ظ.
[...] مي رافا بئس/ندا كامبوزيا/4 [...]