مي ديل پر كشه او روزان ره…/پریسا پارسا

یاد باد او روزانی کی بی هیچ حسابگری‌ای، هرکاری کی أمه‌ره شادأ کودی انجام دأییم.
یاد باد او روزانی کی خودمان بوئیم و هیچ لایه‌ای امی سر فانکشه بیم کی أمه‌ره اوجور کی نیئیم نشان بده. یاد باد او روزانی کی امی خنده‌ٰن واقعی بو. یاد باد او روزانی کی همه جا و همه وخت شاد بیم.
یاد باد او روزانی کی ایتا طفلˇ منستأن غم و چاچولبازی جي آزاد بیم.
پاییز- سومˇ ریاضی
ایتا مهیبˇ صدا! یعنی چی تأنه ببه؟ باران؟ نه، باران چیسه برأ! سیل بو!
هسأ 30 جوفت شیطانˇ چوم، کی بی‌گب همدیگره نيگا کودیدی و سر و ته ایته فکر أشأنˇ ذهنˇ میان چرخسی…
چی دینی! ای‌دفایی ایته چوم به‌هم زئنˇ میان بشوییم حیاطˇ میان و چون ده اواخرˇ زنگˇ تفریح بو، ایته آدامسم بچسبانئیم زنگˇ سر، کی صدا نوخوره! حیاطˇ میان، او سیلˇ جیر، شاید کارˇ خاصی نوکوده بیم و أمی پیلˇ گرخانه کار شعر و رقص و أمی دبیرانˇ تيککه‌کلامانه تقلید کودن ببؤسته بی! امما هأ معمولی کارانˇ أمره کلْی شاد ببؤستیم و او زمات دیلˇ تانˇ جي خنده کودیم.
ایته نیم ساعت کی ببؤست، ناظم و مدیر بأموئید أمی سروقت، تهدیدˇ امره بگوفتید بيشید کلاس، وگرنه… امأنم کی هرکی ایته جا ولؤ بو، گولˇ لاكؤنˇ منستأن،حرف گوش‌کون لاكؤنˇ منستأن ویریشتیم بشوییم کلاسˇ میان.
چی دینی!! أمی سرمچه و دست و پا خیسˇ چرنده، چلم أمی شلوارانه دوچوکسته بو!
امی روپوش و مقنعه و جورابانه در بأوردیم بناییم شوفاژˇ سر کی خوشکأ به. او ساعت، زبان دأشتیم و امی دبیر مرد بو، أمأنم چون با حجاب بدأشته بیم، بشوئیم امی کاپشنانه دوکودیم و اونهˇ کولاهه بنأییم امی سر! آقای رئیس‌زاده، ایبچه أمی سر و کله‌یه کی نیگا بکود به خنده دکفت. تام‌توم‌بزه، ایبچه پنجره جي بیرونه فندرسته و فی‌البداهه أ شعره بگوفت:
خوداوندا بشم فریاد بوکونم
همه عالمˇ ره داد بوکونم
بگم فرزانگان نامهربانید
همه دیوانه مجنون رهروانید
کلاسˇ میان، همش جیغ و همش قیل و همش داد
کَنید أ مدرسهٰ آخر جی بؤنیاد
اشنˇ سرمچه گیل و لباس خاک
اما ایتا دیل دارید می جیب منستان پاکˇ پاک!
چقد می دیل او لحظاتˇ ر پر کشه…