فیکر بوکونم یا نه، هأنه/طه اخوان كاظم زاده

آخرش دوباره اتو ببؤسته، انقد لیفت بدأم، کی ده وقت نارم فکر بکونم و ایچی دوروسˇحسابی بنویسم. البته فیکر نکونم اگه فیکرم کودیم انˇ جا بئترم تانستم بنویسم . همیشک اتویه، همیشک اتویم، ایتا گبه انقد دیر زنم، انقد ای‌پا اوپا کونم کی ده جه انˇ وقت بوگذشته دره. ایتا کاره انقد دیر کونم که ده یا وقت نأرم انه کامل بکونم یا هول‌هولکی به.
از الان گم کی قصد نارم هی‌کسه سر کوفت بزنم، مره سرکوفت زئن درم که می ماری زبانه دانم و تانم انˇ امره فیکر بوکونم و گب بزنم ولی ا کاره نوکونم. البته باید بگم کی از اولم نتانستیم کی حتا فیکر بکونم و گب بزنم. گرچه کاری بو کی اوّل سخت به‌نظر رسئی ولی راحت بو و لذتی داشتی کی الانم انˇ لذته بردن درم.
اوّلین باره کی گیلکی نویسم و خایم فدم دیگرانم بخانید،گرچه اَ ترسه دارم کی ایشتبا زیاد بدارم، ولی خوره ایته زأی دینم کی تازه زبان وا بوکوده دره و خایه گب بزنه،پس هرچی اشتیبایم بوکونم عیبی ناره!
هر کی خایه، تانه ا لذته ببره،من انا پیشنهاد کونم کی اَ کاره بوکونه. هی بهانه ناوره کی فلان گویشه نتانم بخانم، سخته، خیجالت کشم، هی…
بوگذریم. انم تمانأ بؤسته.