روزنامه/امین حسن‌پور

ـ تو کی ايشؤنه نخؤنی؛ ده چره هچی پول هدئنی؟
ـ وأ بدی مسود، وخت ندأنم تی همره چکن بزنم. مؤهندس شمسايی اگه بمأ، بگو مو بشؤم سازمانˇ آب.
مؤنشی کی يک‌ته درازˇ لاغر لاکؤکه، بدؤ بدؤ هنه و وختی مؤهندسه فارسنه، تا خودشه خو بوز بولند کفشˇ سر بدأری، هوتؤ کی تؤ خورده دره گونه: آقای مؤهندس، طبقاتˇ رايزره چی بکونم؟
ـ بنی می ميزˇ سر. غوروب‌دمئی هنم وگينم. سلامتی‌ام اگه زنگ بزه، بگو ساعت پنج.
هوتؤ که درأ جی بيرون شؤ دره، وگردنه گونه: خانمˇ بهار، يک‌ته بيليت مئبه هگير. تئران. اولين پرواز.
خانمˇ بهار که تازه خو کفشˇ بوزˇ سر فوروز بمأ، گونه: آقای مؤهندس، تی کيف…
مؤهندس دومارته وگردنه و خو دسه درازأ کؤنه کی کيفه وگيری.
مؤهندسˇ بوشؤ پسی، مسود، خانمˇ بهاره گونه: صدبار اينه بئوتم تو کی وخت نکؤنی بخؤنی، چره هچی پول هدئنی؟

«سلام… خؤبی؟… ماشينˇ مئن نيشتم… أهأ. تو خؤبی؟… امشؤ؟ نه!… مننئم… پرواز دأنم… گونم مننئم… کيميا! پرواز دأنم. تئران جلسه دأنم. الؤ… الؤ…»
گوشی سرصدا هنده ويرسنه. «الؤ… سلام جناب بقايی… أهأ… أهأ… ديشؤ زنگ بزئم، سفارش بدأم. بئوتن تا آخر هفته سرأ دئنن. هچی ای نيه گه. سازمانˇ آبˇ سفارشأ نی ايسسه. أهأ… باشه… خؤ… خودافظ.»
ماشينه زئنه کنار و شوماره گينه.
ـ بله؟ بفرماييد!
ـ الؤ!
ـ الؤ!
ـ …
ـ بفرماييد.
ـ ببخشيد شمو؟
ـ تو زنگ بزئی أدأش، بأزين مو خودمه موعررفی بکونم؟!
ـ ببخش. اشتبا بئيتم. نه! نئيتم! آخ! ببخش. تازه مأ ياد بمأ! کيا، تؤی؟ مو علی‌ئم.
ـ علی؟ کو علی؟
ـ علی برزگر.
ـ رئی، علی، تؤی؟ چی ببؤ مأ ياد بأردی؟ هيتؤ اشتبايی؟
ـ راسسه بگوم؟ می خانمˇ شؤمارهٰ خاستم بگيرم. اندی می حواس پرت بو، هوتؤ بزئم تی اسمˇ سر.
ـ أهأ! پس بگو! بئوتم آخه، علی کؤرأ، مو کورأ…
ـ تی دم گرم ده…
ـ راسسی، عروسی بئودی مگه؟
ـ دو سالی کؤنه. تو چی کؤنی؟
ـ مونأ نی ايسأم ده! البته تک‌پر!
ـ يادش به خير کيا. چی دؤرانی بو. کورأ ايسأی؟ چی کؤنی؟
ـ يک‌ته کوچتأی شرکت بزئيم، زاکؤنˇ همره. تأسيساتی. تی خبرأ نی دورادور دأنم. بشتؤسم دم و دسگايی به هم بزئی أدأش!
ـ امو تی کوچيکيم. کيا جؤنئی، تازه کسنه بياتيم. مو امشؤ شؤ درم تئران. فرده وگردنم. فرده شؤ خأ تأ بئينم.
ـ فرده شؤ؟ توری مگه؟
ـ چره؟
ـ امروزˇ روزنامهٰ نخؤندی؟
ـ نه. چوتؤ؟ تو اله خوره‌ی کتاب و مجلله‌يی رئی؟
ـ تو نی مگه؟ مأ ياد دره دانشگا مئن می جی بدتر، تو بی!
ـ او زمت أهأ. الؤن ده نه! کار و زندگی و…
ـ زن و زأک و…
ـ کيا جؤن، مو مجبورم خودافظی بکونم. جلسه دأنم، خأم بشوم. تأ اينم ده؟ می همره در تماس بو. خؤ؟ خودافظ.
هنده شؤماره گينه. «الؤ، کيميا! چره قططأ گودی؟… مو… گوش بدی… گوش بدی، مو تی پئر و مأرˇ همره موشکل ندأنم… گونم پرواز دأنم. نئيسأم… ايسه اينه وأ بدی، يک‌چی تئبه بگوم، تأججؤبی! هی چن دئقه پيش، تی شؤمارهٰ خاستم بگيرم، اشتبايی بئيتم يک نفر ديگره… نه. اينˇ شؤماره می گوشی مئن دبو. قديمˇ رفئقه. ای همه سالˇ پسی… دانشگا زاکؤنˇ جی ايسسه. نشناسنی… کيا. ازازيلی بو کيميا! ازازيل. باسواد، ماسکا، ازازيل. کتاب و روزنامهٰ فَوَرد… أهأ. می هم‌رشته بو. اينˇ کلله قؤرمه‌سبزی‌يه بو گود. خو آيندهٰ خرابأ گوده. ناوئيره الؤن اينˇ وضع توپ بو… ندؤنی چندی خوشحالأ بؤم کيميا… بئوتم گه. کيا… فاميلی؟ بئس بئينم. أهأ! کيا حاتم‌زاده. چی بو مگه؟… چی؟ امروز چره همه دچکسن روزنامهٰ! نه. وخت نئودم. الؤ… الؤ… کيميا، آنتن هندئنه. مو خودافظی کؤنم.»

سلام!
تا خانمˇ بهار خو سورخاب-سفيدابˇ دم و دستگا جيگا بدی، مؤهندس دره درين هنه و شنه خو اوتاقˇ مئن. هو اوتاقأ جی گونه: بيليت چی ببؤ؟
ـ ساعت هشتˇ شؤ.
ـ می گوشی‌يه ويگير، کيا حاتم‌زاده شؤمارهٰ بگير.
ـ کی؟
ـ کيا حاتم‌زاده، اينˇ شؤماره گوشی مئن دره. فقط رايزرˇ طبقاته گه. هم‌کفه چی بئودی؟

ـ هنده سلام!
ـ سلام. ندؤنم چره مأ بواسته تی همره گب بزنم.
ـ شوکؤم‌دار زنأکی، هينˇ واسی ايششاکونأی دأنی!
ـ ماسکا! هو قديمˇ کيايی!
ـ بسچی! خأستی اسمال چنگيزی ببوم؟
ـ اسمال؟ چی کؤنه؟ کورأ ايسأ؟
ـ بشؤ! الؤن اوروپپايی زندگی دره! ده خو ساعته به وقتˇ گوتمبورگ تنظيم کؤنه.
ـ راسسه گونی؟ تو چی کؤنی؟ کورأ ايسأی؟ زن کی بئوتی ندأنی. دوس‌دؤختر چی؟
ـ بئوتم که برأ. نه زن دأنم، نه شانس دأنم، نه دوس‌دؤختر، نه پول! راسسی، بيلأخره امروزˇ روزنامهٰ بخؤندی؟
ـ وأ بدی کيا! مأ گير ارده دری؟ امروز چره همه دچکسن روزنامهٰ؟ خانمˇ بهار! او روزنامهٰ مئبه بأر. نئوتی کيا. کورأ ايسأی؟
ـ ايسأم ده. کرج، شرکتˇ زاکؤنˇ همره ايسأم.
مؤهندس، هوتؤ کی روزنامهٰ ورق زه دره گونه: يادش به خير کيا. چی أزازيلی بی تو! هنوزأم نويسنی؟ زأکؤنأ جی بشتؤسم دو سه سال پيش خودت‌ئبه گرفتاری چاگوده بی.
ـ دو سه مايی دکته بؤم قؤلدؤنئکˇ مئن.
ـ حئف نيه کيا؟ زندگی ارزش دأنه؟
ـ زندگی؟
ـ چی؟
ـ گونم زندگی. تی حواس پرته گه؟!
ـ ببخش، هم گب زه درم، هم روزنامهٰ نيگا درم. ببخش…
«جنازه‌ی مهندس کيا حاتم‌زاده در حالی در جاده‌ی قديم کرج کشف شد که پنج روز از مرگ وی می‌گذشت. پزشکی قانونی، علت مرگ نام‌برده را ضربه‌ی مغزی ناشی از برخورد جسم سنگين ذکر کرده است…»
ـ کيا! کيا! الؤ. کيا…
ـ …
ـ کيا! کيا! خانمˇ بهار… خانمˇ بهار، می پروازˇ بيليته کنسئلأ کون!

لاجؤن
1581، امير ما

طبقاتˇ رايزره: يک‌ته اصطلاحه، ساختمؤنˇ تأسيساتˇ نقشه مئن.
ايششاکونأی: ويار و ميل زنان باردار به خوردن چيزهای ناخوردنی مثل گچ و خاک و…