حکمت/اْزاده پيرمحبتي

By zite

نانم خودا چند بار شیمی سر و کاره به اَ گازˇ پمپان تاودأ، (که الهی گرگ بیابانه نصیب نوکونه!!!) اَ جانبازانˇ ایستگا که ده نانم چی شأ گوفتن. هربار کی اَ ایستگاهˇ میان شیم، خودمه لعنت کونم. خیلی می دیل خایه ای نفره واورسم اَ ایستگایˇ بنا کودنˇ حکمت، قبرستانˇ ویرجا چیسه؟
لااقل ایته دیوارم بِکِشه نیه! هَنˇ وسی هر زمات اویَه صف ایسی، تی تنˇ مو به پا ایسه! قبرانˇ سنگˇ تولّد و وفاتˇ تاریخه بی چشم مسلّح‌ام بدینی! اَنˇ جذاب‌ترین قسمت هم شبان، خصوصن 12 شب به بعده که امواتˇ عزیزˇ همره احساسˇ هم‌زیستی کونی! تازه وقتی بعد از گذشتن چیزی حدود چند ساعت که دعا دانه همره فرسی به پمپ، مسئول گرامی تذکر دهه: ماشینˇ سرنشینان، هممه‌تان وا پیادهٰ بید! تو هم ترجیح دی هِیْ تی چشمأ دَوَدی و تا گاز زئنˇ تومامأ بؤستن، ایپچه ویشتر جه نیم قدم ماشینه دورأ نبی و هو فاصله میان تمامیˇ گرامی امواتˇ ره فاتحه بخانی!
حتمن انˇ حکمت، امی ثواب بردنه…!

یک پاسخ to “حکمت/اْزاده پيرمحبتي”

  1. زيته-شماره دهم « زیته می گوید:

    [...] حكمت/آزاده پيرمحبتي/2 [...]

يك پاسخ برايش بگذاريد