تلفونˇ زنگ/ترجمه سميرا بزرگي

«دوروتی پارکرDorothy Parker (1976-1893 )ایته نویسنده‌ی زن بو آمریکایˇ شین. اَ متن ایته جه اونˇ داستانانه کی اَنˇ ایسم ایسه: «تلفونˇ زنگ»»

تره به خودا مره زنگ بزن .خودا جان ای کاری بوکون مره زنگ بزنه. هیچ‌چی ده نخایم تی جا. اَن، هیچ چی نیه تره. تره که کاری ناره. هأ ایتا چییه تی جا خایم. ای کاری بوکون مره زنگ بزنه.
شاید اگه من اونˇ فیکره نوکونم مره زنگ بزنه. شایداگه بتانم ایته چیزˇ دیگرˇ فیکره بوکونم، مره زنگ بزنه.شاید اگه پنج-تا-پنج-تا تا پانصد بشمارم مره زنگ بزنه. ایواشی شومارم. کلک نزنم. اگرم تا سیصد بشماردم و مره زنگ بزه گوشیا اونسانم تا پانصده فرسم.
ایواشی شومارم. پنج، ده، پانزه، بیس، بیسˇ پنج، سی، سیˇ پنج… خودا جان ای کاری بوکون کی مره زنگ بزنه. اَن آخری باره که ساعتا نیگا کونم. ده نیگا نوکونم. هسا هفتˇ جا دَه دئقه بوگوذشته. مره بوگوفته پنج تره زنگ زنم. مره بوگوفته بلا می سر تره زنگ زنم. دوبار مره بوگوفته بلا می سر.
مره بوگوفته خودافظ بلامی سر.اونˇ سر شولوغ بو. نتانسته خیلی می امره گب بزنه، اما مره بوگوفته بلا می سر.
دوبارم بوگوفت. من دانم مرداکانا نبا مرتب زنگ زئن. اشانأ خوش نایه. مرداکان فیکر کونید کی زناکان اوشانˇ فیکره کونید و اوشانأ خاییدی. هن باعث بو بد بایه اشنا زناکه جه.
اَ سه روزˇ میان، اونˇ امره گب نزئم. خالی اونˇ جا واورسئم کی انˇ احوال چوتویه.
یعنی فیکر بوکوده کی من اونˇ موزاحم ببؤستم؟ نه بابا! مره بوگوفته تره زنگ زنم. مجبور نبو انه بگه. من اونˇ جا نخاستم.
من اصلن فیکر نوکودم کی مره بگه تره زنگ زنم و بازون زنگ نزنه. جانˇ خودا ! ونال مره زنگ نزنه.
ای کاری بوکون مره زنگ بزنه. مره بوگوفته تره زنگ زنم، خودافظ بلا می سر.
اونˇ سر شلوغ بو. عجله‌یم داشتی.ایتا عالمˇ آدم اونˇ دور و بر ایسأ بید. امما مره دو بار دخاده بلا می سر.
اون می شینه، اون می شینه. حتا اگه دوارده مره زنگ نزنه…