زیته این شماره در حالی آماده می شود که سال 85 تمام شده. سالی که گذشت تنها در عرصه مطبوعات با توقیف نشریه همراه بود . و این در حالی است که در قانون اساسی، مطبوعات به عنوان یکی از مهم ترین ارکان نظام به شمار می آیند.
سال گذشته برای گیلان هم سال چندان خوبی نبود. هر چند رئیس جمهور محترم بالاخره به گیلان آمد و از کارگران کارخانه ایران الکتریک گرفته تا زنان زحمت کش و کشاورز گیلانی را مورد دلجویی قرار داد. هر چند طرح های زیادی مطرح شد ، از جمله توسعه و بازسازی بافت فرسوده شهر رشت پیرامون محور خواهر امام و ما می توانیم تنها امیدوار باشیم که تاریخ شهرنشینی ما نیز در این میان جایی برای ماندن داشته باشد.
تازه سال رسید و ما دوباره آماده می شویم که شماره جدیدی را برگزار کنیم. ما گیلانیها هم مثل بقیه مردم ایران در این مدت از ثمرات جشن هسته ای و طرح مبارزه با بدحجابی و … بهره مند شدیم. اما چه کنیم که مشکلات همیشگی هنوز پیش چشممان اند. با جامعه ای که هر روز دلهره تازه ای را تجربه می کند. که معلمش به اعتصاب می رسد. فعالین حقوق زنانش متهم می شوند، نویسنده اش بازداشت می شود و نوجوانش سر از …..
قرار است در سال جدید هم از هویت و فرهنگ خودمان بگوییم و در این جامعه که وصفش رفت و برای دوست هم سن و سالی که شاید به خاطر لباس و طرز پوشش پایش به کلانتری باز شده از این مسائل انتزاعی حرف بزنیم. مانده ایم او گوشی برای شنیدن این حرف ها دارد؟ نمی دانیم این «قهر ورزی» جایی برای کار امثال ما باقی می گذارد؟…
با این حال ما هنوز بر عقیده مشترکمان پای بنديم و برای فرهنگ و زبان و هویت مادری خود تلاش می کنیم تا شاید از این راه بتوانیم به سهم خود در «هم زبانی» این مردم قدمی برداریم. به باور ما بسیاری از نابسامانی های موجود از نبود زبان مشترک بین اقشار مختلف سر چشمه می گیرد.
نمی توانیم خوشحالیمان را از پیوستن دو دوست عزیزمان مهاجر معتمدی و شهاب گرکانی پنهان کنیم. . پس ورودشان را به نشریه گرامی می داریم.
در پایان امیدواریم شما همچون گذشته مخاطب ما و منتقدمان باشید و از همه مهم تر در راهرو های دانشگاه زیته را از ما بخواهید .
