واني‌ويس – سرمقاله شماره هفتم

محراب پورفرج

همه تان “فيلم 300 ” بيدئيم. خيليانم اونه اعتراض بوکوديم. اينترنت ميان “گوگلي بمب” چاکوديم. شعر بوگوفتيم و ترانه چاکوديم و اونه ميان کل تمدن غربه سوال جير ببرديم. حتي امي دولتم ا ميان ساکت نينيشته.

حالا کاري به دولت واکنش نارم يا نخايم امي نوع اعتراض رو بحث بوکونم، مي گب فقط امي نفس واکنشه رو ايسه. اما اعتراض بوکوديم چون خيال کوديم کي امي فرهنگ و تاريخ در خطره. چون ا موضو رو حساس بيم. چون فکر کوديم امره توهين بوبوسته داره. چون خيال کوديم انم ايته توطئه ايسه.

اما چن ته سوال مي ذهنه قلقلک دهه:

چره امان فقط ا فيلم رو يا مثلا خليج فارس رو حساسيت نيشان بدئيم؟ فرض بوکونيم موضوي ا فيلم ايته ديگر جه قومان امي کشور بو، بازم هتو حساسيت نيشان دئيم؟ اصلا آيا امي تاريخ و فرهنگ فقط کوروش و داريوش و خشايارشا ميان خولاصه به؟ پس امي مردوم و باخي امي قومان اميان چيکارئيدي؟ اصلا انه قبول داريم کي امي کشور و امي فرهنگ و امي تاريخ، اقوام و کوجي فرهنگان و زوانان جا تشکيل بوبوسته داره يا فقط ايته قوم و ايته زوان و ايته فرهنگه به رسميت شناسيم؟ اگر ايسمان رو حساسيت داريم، مثلا خليج فارس رو، چره مثلا کاسپين رو ا حساسيت وجود ناره؟ تازه اونم زماتي کي تمام دونيا ا نامه قبول داره و امان امي دستان امره ا نامه عوضه کونيم. ا موضو کي نه بيانيه خايه، نه پتيشن ايمضا کودن خايه و نه بمب چاکودن. فقط وا امي ايته غلط ذهنيته عوضا کونيم.

و مي آخري سوال : وقتي اما خودمان تاريخه فقط دو سه تا پادشا ميان خولاصه کونيم، نوا انتظار بداريم کي ايته فيلم امره امي کل تاريخ به خطر دکفه و اونه جه دست بوشو بيدينيم؟

 

 

فارسي

همه فيلم 300 را ديديم. خيليها هم به آن اعتراض کرديم. در اينترنت “بمب گوگلي” ساختيم. شعر گفتيم و ترانه درست کرديم و در آن کل تمدن غرب را زير سوال برديم. حتي دولت ما هم در اين ميان ساکن ننشست.

حالا کاري به واکنش دولت ندارم يا نمي خواهم روي نوع اعتراضات بحث کنم، حرف من فقط درباره نفس واکنش ماست. ما اعتراض کرديم چون فکر مي کرديم که فرهنگ و تاريخ ما در خطر بود. چون روي اين موضوع حساس بوديم. چون تصور مي کرديم که به ما توهين شده. و چون خيال مي کرديم که اين هم توطئه اي ديگر بوده.

ولي در اين ميان چند سوال ذهنم را قلقلک مي دهد : چرا ما فقط روي اين فيلم يا مثلا روي نام “خليج فارس” حساسيت نشان داديم و مي دهيم؟ فرض کنيم موضوع اين فيلم يکي ديگر از اقوام کشورمان بود، باز هم به همين شکل حساسيت نشان مي داديم؟ اصلا ايا تاريخ ما فقط در کوروش و داريوش و خشايارشا خلاصه مي شود؟ پس مردم ما و بقيه اقوام ما در اين ميان چه کاره اند؟ اصلا اين را قبول داريم که کشور ما و فرهنگ ما و تاريخ ما، از اقوام و خرده فرهنگ ها و زبانهاي گوناگون تشکيل شده يا فقط يک قوم و يک زبان و يک فرهنگ را به رسميت مي شناسيم؟ اگر روي نامها (مثلا روي خليج فارس) حساسيت داريم، چرا به طور مثال روي نام کاسپين اين حساسيت وجود ندارد؟ تازه آن هم زماني که همه دنيا اين نام را قبول دارند و ما با دستان خودمان اين نام را عوض مي کنيم. اين موضوع که نه بيانيه دادن مي خواهد و نه پتيشن امضا کردن و نه بمب درست کردن! فقط بايد يک ذهنيت غلط خود را اصلاح کنيم.

و آخرين سوال من : وقتي که ما تاريخ خودمان را فقط در دو يا سه پادشاه خلاصه مي کنيم، نبايد انتظار داشته باشيم که با يک فيلم، کل تاريخ ما به خطر بيافتد و آن را از دست رفته ببينيم؟